تبلیغات
وبكده آریانا - مطالب ابر کشورها
وبكده آریانا
چه دعایی كنمت بهتر از این كه خدا پنجره باز اتاقت باشد
لهستان




جمهوری لهستان یکی از کشورهای اروپای مرکزی است که تاریخ طولانی دارد و طی سال‌های گذشته رشد اقتصادی خوبی را تجربه کرده است.
لهستان از غرب با آلمان، از جنوب با جمهوری چک و اسلواکی، از شرق با اوکراین، بلاروس و لیتوانی و از شمال با روسیه و دریای بالتیک همسایه است.
نام بین‌ا‌لمللی جمهوری خلق لهستان پولند (Poland) و نام محلی آن پولسکا است. می‌گویند بیش از هزار سال پیش در سرزمین کنونی لهستان قومی زندگی می‌کرد که به نام «له» مشهور بود.
وقتی نخستین بار در لهستان دولت مستقلی تشکیل شد نام این کشور را از نام این قوم گرفتند. البته بعدها این کشور نام قوم پولنی که آنها هم در این کشور می‌زیستند، را برای خود برگزید.
لهستان کشوری است که کوه‌های اندکی دارد و در عوض آب فراوان در آن یافت می‌شود. همچنین آب و هوای لهستان اقیانوسی است. زمستان‌ها سرد و طاقت فرساست. درجه حرارت در تابستان تا 33 درجه بالای صفر می‌رسد.
اولین خاندان سلطنتی لهستان خاندان «پیاست» است. این خاندان مدت چهارصد سال یعنی از قرن دهم تا 1370میلادی در لهستان سلطنت کرد.
درژوئن سال 1941 آلمان تمام خاک لهستان را اشغال کرد .در طول جنگ دوم جهانی شش میلیون لهستانی که نیمی از آنها یهودی بودند، کشته شدند و بیش از 5/2 میلیون نفر نیز به کار اجباری گرفته شدند.
تمام خاک لهستان در اوائل سال 1945 به دست روسیه (شوروی سابق) افتاد. از این زمان به بعد لهستان توسط حزب کمونیستی کارگران متحد که کاملا دنباله‌رو حزب کمونیست شوروی بود، اداره شد.
در 28 ژوئن سال 1956 اولین بحران کارگری ضدکمونیستی جهان در شهر پزنان لهستان روی داد. با گران شدن اجناس در سال 1980، اعتصاب کارگران شروع شد. این اعتصاب سرآغاز بزرگترین تحولات این کشور درقرن جاری شد.
با اوج گرفتن اعتصابات سرانجام دولت کمونیستی در سیزدهم دسامبرسال 1981 اعلام وضع جنگی و فوق‌العاده کرد ‌و یک شورای نظامی قدرت مطلقه را در دست گرفت. به تدریج از آغاز سال 1982 از شدت حکومت نظامی کاسته شد تا اینکه در سال 1983 حکومت نظامی لغو شد.
لهستان در سال 2004 به عضویت اتحادیه اروپا درآمد. این کشور عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نیز هست.





سیاست در لهستان


رئیس جمهور در هلند رئیس حکومت است. مهمترین وظایف او معرفی نخست‌وزیر به پارلمان، اعلان جنگ و صلح،تعیین سفرا است. رئیس جمهور همچنین قدرت و اختیار دارد که در هر زمان هر دو مجلس لهستان را منحل کند.
نخست وزیر ریاست هیات وزیران را بر عهده دارد. او باید وزیرانش را به مجلس معرفی کند و از مجلس رای اعتماد بگیرد.
مجلس شورای ملی لهستان 460 کرسی دارد که برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند. مجلس ملی را هیأت رئیسه با کمک ارگانی به نام شورای مشورتی اداره می‌کند.
هیات رئیسه شامل رئیس جمهور و چهار نفر معاون است که تمامی آنها از میان نمایندگان مردم انتخاب می‌شوند.
مجلس علاوه بر قانونگذاری و تعیین وزرا وظیفه انتخاب رئیس جمهور از میان کاندیداها را هم دارد.


اقتصاد در لهستان

تولید ناخالص داخلی لهستان 6/264میلیارد دلار است که رشدی 5/6درصدی را در سال گذشته میلادی تجربه کرده است.
17 میلیون و 100 هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند و نرخ بیکاری در آن 8/12 درصد است. نرخ تورم در لهستان 1/2 درصد است.
محصولات صادراتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، تولیدات کارخانه‌ای، حیوانات زنده و مواد غذایی است که از کشورهای آلمان (2/27 درصد)، ایتالیا (6/6 درصد)، فرانسه (2/6 درصد)، انگلیس (7/5 درصد)، جمهوری چک (6/5درصد) و روسیه (3/4 درصد) وارد می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، تولیدات کارخانه‌ای، سوخت، مواد معدنی، روان‌سازهای صنعتی و مواد مرتبط است که از کشورهای آلمان (29 درصد)، روسیه (6/9 درصد)، ایتالیا (4/6 درصد)، هلند (7/5 درصد) و فرانسه (4/5 درصد) وارد این کشور می‌شود.


مردم لهستان

جمعیت این کشور 38 میلیون و 518 هزار و 241 نفر است که میانگین سنی آنها 3/37سال است. رشد جمعیت در لهستان منفی است.
امید به زندگی در بدو تولد برای زنان در این کشور 44/79سال و برای مردان 18/71سال است.
96/7 درصد از جمعیت این کشور را لهستانی‌ها، 4/0 درصد را آلمانی‌ها، 1/0درصد را بلاروسی‌ها و 1/0 درصد را اوکراینی‌ها تشکیل می‌دهند.
بیش از 90 درصد از جمعیت لهستان مسیحی هستند. زبان رسمی این کشور لهستانی است.


ارتباطات در لهستان

شبکه‌های رادیو و تلویزیونی در لهستان بازار خوبی دارند و حتی شبکه‌های خبری خارجی هم در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند.
پرتیراژترین روزنامه ‌لهستان روزنامه گازتا ویبورچا یا ‌انتخابات است.


لهستان در یک نگاه

مساحت 312،685 کیلومتر مربع
جمعیت 38،518،241 نفر
پایتخت ورشو
واحد پول زلوتی
دامنه اینترنتی pl.
پیش‌شماره 48+






نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، لهستان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

شنبه 17 اسفند 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
آلبانی




جمهوری آلبانی کشوری در جنوب شرقی اروپا است که تنوع فرهنگی و مذهبی زیادی دارد.
این کشور از جنوب شرق با یونان، از شمال با مونته‌نگرو، از شمال شرق با صربستان و از شرق با مقدونیه همسایه است. در غرب این کشور دریای آدریاتیک قرار دارد.
سرزمین کنونی آلبانی از زمان پیش از تاریخ سکونتگاه بشر بوده است. این کشور به دلیل قرار گرفتن در مسیر امپراتوری‌هایی چون روم، عثمانی، بیزانس و یونانی‌ها در طول تاریخ شاهد خشونت‌ها و جنگ‌های زیادی بود.
این کشور سال‌های زیادی تحت سلطه امپراتوری عثمانی بود. پس از جنگ دوم بالکان در اوایل قرن بیستم، عثمانی‌ها از منطقه آلبانی عقب‌نشینی کردند و این کار زمینه‌ای برای استقلال آلبانی شد.
البته آلبانی این استقلال را بیشتر مدیون کشورهایی چون ایتالیا و مقدونیه است که نمی‌خواستند صربستان قوی شود زیرا در آن زمان صربستان تلاش داشت بخش‌هایی از آلبانی را تحت تسلط خود درآورد.
بعد از استقلال آلبانی تحت حمایت امپراتوری آلمان قرار گرفت و به همین دلیل در جنگ جهانی اول کشورهای فرانسه، مونته‌نگرو، صربستان، اتریش و ایتالیا آن را تا پایان جنگ تصرف کردند.
در جنگ جهانی دوم هم آلبانی جزو اولین کشورهایی بود که آلمان آن را اشغال کرد. نکته جالب درباره این اشغال این است که آلمانی‌ها آلبانی را به عنوان تبعیدگاه یهودی‌ها در نظر گرفتند و به این ترتیب آلبانی تنها کشور اروپایی است که جمعیت یهودیانش پس از جنگ جهانی دوم افزایش یافت.
پس از جنگ جهانی دوم کمونیست‌ها حکومت را در آلبانی در دست گرفتند. در 20 فوریه 1990 حکومت 50 ساله کمونیسم در آلبانی رسما پایان یافت. این روز، روز رسمی آزادی در این کشور است.
آلبانی آب و هوای نسبتا معتدلی دارد. تابستان‌ها هوا گرم و خشک و زمستان‌ها هوا سرد و مرطوب است. اغلب خاک این کشور را کوه و تپه پوشانده است.



سیاست در آلبانی

در آلبانی رئیس جمهور رئیس حکومت است و نخست‌وزیر رئیس کابینه. در سال 2005 انتخابات سراسری برگزار شد که طی آن حزب راست دموکرات که رهبری آن را رئیس‌جمهور پیشین سالی برشیا به عهده داشت، پیروز شد.
به این ترتیب سالی برشیا که متخصص قلب است به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد. رئیس جمهور آلبانی در حال حاضر بمیر تپی است.


اقتصاد در آلبانی

تولید ناخالص داخلی این کشور 76/19 میلیارد دلار است که 7/21 درصد آن در بخش کشاورزی، 3/20 درصد در بخش صنعت و 58 درصد در بخش خدمات تولید می‌شود.
نیروی کار این کشور را یک میلیون و 90 هزار نفر تشکیل می‌دهد که البته 352 هزار مهاجر نیز در این کشور به عنوان نیروی کار مشغول فعالیت هستند.
بر اساس آمارهای رسمی نرخ بیکاری در این کشور 13 درصد است اما برخی منابع تا 30 درصد هم گزارش کرده‌اند. یک چهارم جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در این کشور سه درصد است.
محصولات صادراتی این کشور شامل منسوجات و پاپوش، آسفالت، آهن و سنگ آهن، نفت خام، سبزیجات، میوه و تنباکو است که به کشورهای ایتالیا (7/67 درصد)، صربستان و مونته‌نگرو (8/5درصد) و یونان (5/4درصد) صادر می‌شود.
واردات این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد غذایی، منسوجات و مواد شیمیایی است که از کشورهای ایتالیا (1/32 درصد)، یونان (7/17 درصد)، ترکیه (1/8درصد) و آلمان (5/7درصد) وارد می‌شود.


مردم آلبانی

جمعیت این کشور سه میلیون و 600 هزار و 523 نفر است که میانگین سنی آنها 2/29سال است. امید به زندگی در بدو تولد برای زنان 53/80سال و برای مردان 95/74سال است.
95 درصد از جمعیت این کشور را آلبانیایی‌ها و 3 درصد را یونانی‌ها تشکیل می‌دهد. 70 درصد آلبانیایی‌ها مسلمان هستند، 20 درصد مسیحی ارتودوکس و 10 درصد کاتوللیک پیرو کلیسای رم.
زبان رسمی این کشور آلبانیایی است. 7/98درصد از جمعیت بالای 9 سال این کشور توانایی خواندن و نوشتن دارند.


ارتباطات در آلبانی

در آلبانی تلویزیون و رادیوی ملی با شبکه‌های خصوصی در رقابت است. شبکه‌های خصوصی صدا و تصویر از دهه 90 میلادی مانند قارچ در این کشور زیاد شده‌اند.
البته در این کشور افراد سیاسی، گروه‌های مذهبی و دولتمردان حق ندارند شبکه خصوصی رادیو و تلویزیون راه‌اندازی کنند.


آلبانی در یک نگاه

مساحت 28،748 کیلومتر مربع
جمعیت 3،600،523 نفر
پایتخت تیرانا
واحد پول لک
دامنه اینترنتی al.
پیش‌شماره 355+






نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، آلبانی،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

شنبه 17 اسفند 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
یمن


یمن کشوری در خاورمیانه در جنوب شبه‌جزیره عربستان است که به دلیل موقعیت استراتژیک جغرافیایی که دارد از آن به عنوان پل خاورمیانه و آفریقا نیز یاد می‌شود
این کشور از شمال با عربستان سعودی و از شرق با عمان همسایه است. یمن از قدیم ناحیه‌ای آباد و خرم و با نعمت بسیار و دارای جنگل‌ها در نقاط کوهستانی و در نقاط دیگر نخلستان‌ها و باغ‌های میوه گوناگون بود.
در سال ۱۹۴۳ انگلیس بر این کشور تسلط یافت. این کشور در سال ۱۹۶۷ استقلال یافت و جمهوری یمن امروزی در سال ۱۹۹۰ در این کشور برپا شد.



سیاست در یمن

رئیس حکومت در این کشور رئیس جمهور است که با رای مردم برای دوره‌ای هفت ساله انتخاب می‌شود. معاونان رئیس جمهور را خود رئیس جمهور انتخاب می‌کند.
رئیس دولت نخست وزیر است که او را نیز رئیس جمهور تعیین می‌کند.
مجلس سنای این کشور یا مجلس شورا ۱۱۱ کرسی دارد که نمایندگان آن را رئیس جمهور تعیین می‌کند.
مجلس نمایندگان در یمن ۳۰۱ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای شش ساله انتخاب می‌شوند.

اقتصاد در یمن

تولید ناخالص داخلی در این کشور 05/52 میلیارد دلار است. شش میلیون و ۳۱۶ هزار نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند.
اغلب نیروی کار این کشور در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. نرخ بیکاری در این کشور ۳۵ درصد است. 2/45 درصد از مردم این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت خام، قهوه و ماهی خشک شده و نمک‌سود است که به کشورهای چین (8/21 درصد)، هند (۲۰ درصد)، تایلند (7/18 درصد)، کره جنوبی (1/8 درصد)، ژاپن (1/7 درصد)، امارات متحده عربی (9/4 درصد) و آمریکا (1/4درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل غذا و احشام زنده، ماشین‌آلات و تجهیزات و مواد شیمیایی است که از کشورهای امارات متحده عربی (2/15درصد)، چین (۱۲ درصد)، آمریکا (8/7درصد)، عربستان سعودی (2/7درصد)، کویت (3/5 درصد)، آلمان (8/4 درصد) و برزیل (3/4 درصد) وارد می‌شود.


پرونده‌ها:

علی عبدالله صالح / القاعده /

خاورمیانه / اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)‌ / جنبش عدم تعهد (NAM) / سازمان ملل متحد (UN) / شورای امنیت سازمان ملل (UNSC) /



مردم یمن

جمعیت این کشور حدود ۲۳ میلیون نفر با میانگین سنی ۱۷ سال است. امید به زندگی برای زنان در این کشور ۶۵ و برای مردان ۶۱ سال است.
دین رسمی این کشور اسلام است. زبان رسمی یمنی‌ها عربی است و تنها نیمی از جمعیت بالای ۱۵ سال آن باسواد هستند.


یمن در یک نگاه

مساحت ۵۲۷،۹۷۰ کیلومتر مربع
جمعیت ۲۳،۰۱۳،۳۷۶ نفر
پایتخت صنعا
واحد پول ریال
دامنه اینترنتی ye.
پیش شماره ۹۶۷+





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، یمن،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

سه شنبه 15 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
کویت



کویت کشوری کوچک در منطقه خاورمیانه در حاشیه خلیج فارس است.
این کشور از شمال با عراق، از جنوب با عربستان سعودی و از شرق از طریق آب‌های خلیج فارس با ایران همسایه است.
نخستین بار منابع نفتی در دهه ۳۰ میلادی در این کشور کشف شد. این کشور تا سال ۱۹۶۱ مستعمره انگلیس بود و در این سال استقلال یافت.
در سال 1991عراق این کشور را اشغال کرد چاه‌های نفت آن را آتش زد و به این ترتیب آغازگر جنگی شد که آمریکا نیز وارد آن شد. این جنگ سبب شد برای مدتی صادرات نفت از کویت متوقف شود. تنها طی یک روز از این جنگ پنج تا شش میلیون بشکه نفت در آتش سوخت.
این جنگ سرانجام باعث شد نیروهای عراقی عقب‌نشینی کنند اما تاثیری که بر افزایش قیمت نفت گذاشت، تا مدت‌ها باقی ماند.


پرونده‌ها:

 اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی / اوپک / سازمان ملل متحد / مجمع عمومی سازمان ملل متحد / بانک جهانی / شورای همکاری خلیج فارس





سیاست در کویت

در امیرنشین کویت، رئیس حکومت امیر است. رئیس دولت نخست وزیر است که امیر کویت او را تعیین می‌کند.
مجلس این کشور ۵۰ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند. تمام اعضای کابینه این کشور از میان نمایندگان سابق مجلس انتخاب می‌شوند.

اقتصاد در کویت

تولید ناخالص داخلی در این کشور 1/130 میلیارد دلار است. دو میلیون و ۹۳ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند. ۸۰ درصد نیروی کار این کشور غیر کویتی هستند.
نرخ بیکاری در کویت 2/2 درصد است. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن پنج درصد بود.
صنایع این کشور شامل نفت، محصولات پتروشیمی، سیمان، کشتی‌سازی و تعمیرات آن و تبدیل آب شور به آب آشامیدنی است.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و محصولات فرآوری شده آن و کود است که به کشورهای ژاپن (5/19 درصد)، کره جنوبی (4/17درصد)، تایوان (4/10 درصد)، سنگاپور 9/7 درصد، آمریکا (2/8 درصد)، هلند (6/4 درصد) و چین (6/4 درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی آن شامل مواد غذایی، مصالح ساختمانی، وسایل نقلیه و البسه است که از کشورهای آمریکا (9/12 درصد)، ژاپن (7/8 درصد)، آلمان (5/7درصد)، چین (1/7درصد)، عربستان سعودی (4/6 درصد)، ایتالیا (9/5درصد)، انگلیس (7/4 درصد)، هند (۴ درصد) و کره جنوبی (۴ درصد) وارد می‌شود.

مردم کویت

جمعیت این کشور حدود دو میلیون و ۵۹۷ هزار نفر با میانگین سنی ۲۶ سال است. امید به زندگی ۷۹ و برای مردان ۷۶ سال است.
۴۵ درصد از جمعیت آن کویتی، ۴۱ درصد دیگر عرب‌ها و چهار درصد ایرانی هستند.
۸۵ درصد از مردم این کشور مسلمان هستند. زبان رسمی در این کشور عربی است اما انگلیسی نیز به صورت گسترده استفاده می‌شود.

کویت در یک نگاه

مساحت ۱۷،۸۲۰ کیلومتر مربع
جمعیت ۲،۵۹۶،۷۹۹ نفر
پایتخت کویت
واحد پول دینار
دامنه اینترنتی kw.
پیش شماره ۹۶۵+






نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، کویت،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

سه شنبه 15 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
امارات متحده عربی




امارات متحده عربی کشوری در کنار خلیج فارس است که از مجموعه ۷ شیخ‌نشین در سال ۱۹۷۱ تشکیل شد.

این کشور از شرق با عمان و از جنوب با عربستان سعودی مرز زمینی دارد. امارات متحده عربی با قطر و ایران هم از طریق آب‌های خلیج فارس همسایه است.

هفت شیخ‌نشین این کشور شامل ابوظبی، دوبی، شارجه، راس‌الخیمه، فجیره، ام‌القوین و عجمان است.

ابوظبی بزرگترین شیخ‌نشین آن است و دومین شیخ‌نشین دوبی است. بخش اعظم این سرزمین را صحرا تشکیل می‌دهد. دو رشته کوه نیز در این کشور وجود دارد. سواحل این کشور، که اکثر جمعیت کشور در آن ساکنند، عمدتا پوشیده از نمکزار است.


پرونده‌ها:

 اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی / اوپک / سازمان ملل متحد / مجمع عمومی سازمان ملل متحد / بانک جهانی / شورای همکاری خلیج فارس



امارات متحده عربی آب وهوایی گرمسیری دارد، تابستان‌های آن داغ و مرطوب و زمستان‌های آن ملایم است. بارندگی در این کشور نادر و اغلب در ماه‌های زمستان رخ می‌دهد. در طول و پایان فصل زمستان وقوع توفان شن معمول است.

این کشور در سال ۱۹۷۱ از انگلیس استقلال یافت و اعلام موجودیت کرد.


سیاست در امارات متحده عربی

نوع حکومت در این کشور فدرال است. هر شیخ‌نشین دولت محلی مستقل خود را دارد و قوانین خود را مستقلا تصویب می‌کند.

در هر ایالت رهبری به صورت موروثی منتقل شده و سران در کنار هم بزرگترین قدرت دولت فدرال یعنی کنسول عالی رهبری را تشکیل می‌دهند.

انتخاب رئیس جمهور بر عهده اعضای این کنسول است. دولت فدرال را نیز نخست‌وزیر اداره می‌کند. نخست وزیر را رئیس جمهور و هیئت 40 نفره از مشاوران به نام شورای ملی انتخاب می‌کنند.


اقتصاد در امارات متحده عربی

تولید ناخالص داخلی در این کشور 3/167 میلیارد دلار است. سه میلیون ۶۵ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور 4/2درصد است. 5/19 درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم ۱۱ درصد بود.

سیاست نظارت بر ارز در این کشور وجود ندارد. بانک‌های تجاری بسیاری تحت نظارت بانک مرکزی فعالیت دارند. در این کشور مالیات شخصی دریافت نمی‌شود.

امارات متحده عربی روزانه دو میلیون و ۵۴۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کند که تمامی آن را صادر می‌کند. مصرف نفت این کشور روزانه ۳۷۲ هزار بشکه است که آن را وارد می‌کند.

محصولات صادراتی این کشور شامل نفت خام، گاز طبیعی، کالاهای ترانزیتی، ماهی خشک شده و خرما است که به کشورهای ژاپن (4/23درصد)، کره جنوبی (3/10 درصد)، تایلند (۵ درصد) و هند (8/4 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، مواد شیمیایی و غذا است که از کشورهای چین (1/13 درصد)، هند (2/10 درصد)، آمریکا (9/8 درصد)، ژاپن (6/2 درصد)، آلمان (1/6 درصد) و ایتالیا (7/4 درصد) وارد می‌شود.


مردم امارات متحده عربی

جمعیت این کشور حدود چهار میلیون و ۶۲۱ هزار نفر با میانگین سنی ۳۰ سال است. امید به زندگی در این کشور برای زنان ۷۹ و برای مردان ۷۳ سال است.

تنها ۱۹ درصد از جمعیت آن را اماراتی‌ها تشکیل می‌دهند. ۲۳ درصد دیگر ایرانی و عرب هستند و ۵۰ درصد آسیای جنوبی.

۹۶ درصد از مردم این کشور مسلمانند. زبان رسمی این کشور عربی است اما زبان‌های فارسی، انگلیسی، هندی و اردو نیز در میان گرو‌ه‌های مختلف مردم رایج است.


امارات متحده عربی در یک نگاه

مساحت ۸۳،۶۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت

۴،۶۲۱،۳۹۹ نفر

پایتخت ابوظبی
واحد پول درهم
دامنه اینترنتی ae.
پیش شماره ۹۷۱+





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، امارات متحده عربی،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

دوشنبه 7 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
قطر




قطر کشوری در منطقه خاورمیانه در کنار آب‌های خلیج فارس است که در گذشته به عنوان مرکزی عمده برای صید مروارید شناخته می‌شد اما امروزه با منابع فراوان نفت و گازش در دنیا شناخته شده است.

این کشور از جنوب با عربستان سعودی، همسایه است. این کشور به شکل شبه جزیره است و اطراف آن را آب‌های خلیج فارس پوشانده است.

قطر که یکی از چندین امیرنشین منطقه است مدتی تحت سلطه عثمانی، انگلیس و بحرین بود و سرانجام در سال ۱۹۷۱ به استقلال رسید.

منبع در آمد ارزی این کشور، صادرات نفت و گاز می‌‌باشد. قطر سومین کشور دارنده ذخایر گاز پس از روسیه و ایران است و ذخیره گاز آن برای ۲۰۰ سال آینده کافی تخمین زده شده است. قطر عضو سازمان اوپک نیز است.


پرونده‌ها:

    حمد بن خلیفه آل ثانی / تمیم بن حمد بن خلیفه آل ثانی /

    اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی / اوپک / سازمان ملل متحد / مجمع عمومی سازمان ملل متحد / بانک جهانی / شورای همکاری خلیج فارس



سیاست در قطر

در امیرنشین قطر امیر رئیس حکومت است. امیر قطر در حال حاضر شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی است که در سال ۱۹۹۵ جانشین پدر شد.

رئیس دولت نخست وزیر است که امیر او را تعیین می‌کند.جهان

مجلس الشورای این کشور ۳۵ کرسی دارد که نمایندگان آن را امیر تعیین می‌کند.

اقتصاد در قطر

تولید ناخالص داخلی در این کشور 69/57 میلیارد دلار است. ۶۳۸ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور 7/0 درصد است. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در این کشور 8/13 درصد بود.

محصولات صادراتی این کشور شامل گاز مایع، محصولات پتروشیمی، کود و فولاد است.

محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات حمل و نقل، مواد غذایی و مواد شیمیایی است.

مردم قطر

جمعیت این کشور حدود ۹۲۹ هزار نفر با میانگین سنی ۳۲ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۷ و برای مردان ۷۲ سال است.

77/5 درصد از مردم این کشور مسلمان هستند. زبان رسمی این کشور عربی است. زبان انگلیسی نیز به طور گسترده به عنوان زبان دوم استفاده می‌شود.

ارتباطات در قطر

شبکه خبری ۲۴ ساعته الجزیره در قطر واقع است. این شبکه در سال ۱۹۹۶ تاسیس شد و در ابتدا تنها اخبار را به زبان عربی پخش می‌کرد اما در سال ۲۰۰۶ الجزیره انگلیسی نیز راه‌اندازی شد.


قطر در یک نگاه

مساحت ۱۱،۴۳۷ کیلومتر مربع
جمعیت ۹۲۸،۶۳۵ نفر
پایتخت دوحه
واحد پول ریال
دامنه اینترنتی qa.
پیش شماره ۹۷۴+





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، قطر،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

دوشنبه 7 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
بحرین




پادشاهی بحرین مجمع‌الجزایری در خلیج فارس است.

این کشور در همسایگی ایران، عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی قرار دارد. این کشور از مجموعه‌ای از جزایر بزرگ و کوچک تشکیل شده است.

بحرین در سال ۱۹۷۰ با طرح همه پرسی در سازمان ملل متحد، به عنوان کشوری مستقل شناخته شد. بحرین از سال ۱۸۲۰ میلادی تحت حمایت کشور بریتانیا بود.

سیاست در بحرین

در این کشور رئیس حکومت پادشاه است. از سال ۱۹۹۹ تاکنون شیخ حمد بن عیسی آل خلیفه‌ پادشاه است.

نخست وزیر در این کشور رئیس دولت و کابینه وزرا است که توسط پادشاه تعیین می‌شود.



پرونده‌ها:

 حمد بن عیسی آل‌خلیفه /

 اتحادیه عرب / سازمان کنفرانس اسلامی / اوپک / سازمان ملل متحد / مجمع عمومی سازمان ملل متحد / بانک جهانی / شورای همکاری خلیج فارس


شورای مشاوران یکی از دو مجلس قانونگذاری این کشور است که ۴۰ کرسی دارد و نمایندگان آن را پادشاه تعیین می‌کند.

مجلس نمایندگان ۴۰ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند.

در بحرین حدود ۱۵ حزب سیاسی شامل احزاب مذهبی، لیبرال، چپ و بعثی وجود دارد.




اقتصاد در بحرین

 این کشور نفت تولید می‌کند. محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و محصولات پتروشیمی، آلومینیوم و منسوجات است که عمدتا به کشورهای عربستان سعودی، آمریکا  و امارات متحده عربی  صادر می‌شود.

محصولات وارداتی آن شامل نفت خام، ماشین‌آلات و مواد شیمیایی است که بیشتر از کشورهای عربستان سعودی، ژاپن، آمریکا، آلمان، امارات متحده عربی و چین  وارد می‌شود.

مردم بحرین

جمعیت این کشور حدود ۷۱۸ هزار نفر با میانگین سنی ۳۰ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۷ و برای مردان ۷۲ سال است.

زبان‌های رایج در این کشور عربی، انگلیسی، فارسی و اردو است.

۸۱ درصد از جمعیت آن مسلمان هستند، ۹ درصد مسیحی و ۱۰ درصد پیرو دیگر ادیان.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، بحرین،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

جمعه 4 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
 روسیه




فدراسیون روسیه در شمال آسیا و اروپا گسترده شده است و وسیع ترین کشور جهان است و تقریباً دو برابر کانادا، دومین کشور وسیع دنیا، مساحت دارد.

روسیه با کشورهای نروژ، فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، لهستان، بلاروس، اوکراین، گرجستان، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، چین، مغولستان و کره شمالی همسایه است. این کشور همچنین با کشورهای آمریکا (از طریق ایالت آلاسکا)، سوئد و ژاپن (از طریق آب) همسایه است.

روسیه برای سالیان متمادی یکی از قدرت‌های جهانی بود. از زمان امپراتوری تزاری گرفته تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991.

پس  از فروپاشی شوروی در سال 1998 این کشور بحران اقتصادی را پشت سر گذاشت که جایگاه جهانی آن را هم تضعیف کرد. حال روسیه در تلاش است جایگاه پیشین خود را دوباره به دست آورد.

دیمیتری مدودف / ولادیمیر پوتین / سرگئی لاوروف / سرگئی ایوانف / بوریس‌ یلتسین /  میخائیل کالاشینکوف / یوگنی یفتوشنکو /  ولادیمیر ایلیچ لنین/ والنتین ایوانف / اولگ سالنکو / ویتالی ایوانویچ چورکین /

 مسکو / جاذبه‌های گردشگری روسیه / موزه آرمیتاژ / مترو مسکو / موزه جنگ مسکو / مجلس دومای روسیه / ورزشگاه‌های جام‌جهانی 2018 روسیه / مسجد جامع تاتارستان / فرودگاه بین‌المللی دومودِدوف / خبرگزاری ریا نووستی / کاخ کرملین / کتابخانه‌ ملی روسیه /

 آیزاک آسیموف / الکساندر‏‎‏‎ ایسیویچ‌ سولژنیتسین / آنا اخماتووا / ایوان سرگه‌یویچ تورگنیف / لیف نیکولایویچ (لئو) تولستوی / امانوئل لویناس / میخاییل باختین /

کشورهای جهان / مجامع بین‌المللی / اتحادیه اروپا/  کشورهای خاورمیانه / کشورهای آسیا / اتحادیه عرب / معاهده مرکوسور / اتحادیه آفریقا / سازمان ملل متحد / سازمان جهانی تجارت / پیمان ناتو /



یکی از مهم‌ترین اتفاقات این کشور انقلاب 1917 بود. در این سال بلشویک‌ها توانستند به دوران امپراتوری تزاری خاتمه دهند.

از اواخر ۱۹۱۸ تا اواخر ۱۹۲۰ شوروی درگیر جنگ داخلی بود. پس از این سال اتحاد جماهیر شوروی اعلام وجود کرد و تا سال 1991 حکومتش ادامه یافت.

روسیه عضو ثابت شورای امنیت سازمان ملل متحد، 1+5، اتحادیه اروپا، APEC و G8 است. این کشور بخش زیادی از قدرتش در صحنه‌های جهانی را مدیون منابع انرژی خود است.

این کشور بزرگترین تولید کننده گاز در جهان است و نیمی از گاز مصرفی قاره اروپا را روسیه تامین می‌کند. این کشور همچنین یکی از مهمترین تولیدکنندگان نفت جهان است.

آب و هوای روسیه به دلیل نزدیکی به قطب شمال سرد است. اغلب مناطق این کشور تنها دو فصل را تجربه می‌کنند: تابستان و زمستان. سردترین ماه سال در این کشور ژانویه (دی – بهمن) و گرم‌ترین ماه سال جولای (تیر – مرداد) است.

سیبری یکی از سردترین مناطق این کشور است که برای سال‌های متمادی به عنوان تبعیدگاه به کار می‌رفت. در عین حال چندی پیش روسیه با کاشتن پرچم خود در زیر آب‌های قطب ادعای مالکیت این منطقه را کرد.

روسیه در ورزش، تسلیحات و تکنولوژی پیشرفته است و سالیان درازی است که رقابتی دو طرفه را با آمریکا در زمینه علوم فضایی به رخ جهانیان می‌کشد. نخستین انسانی که به فضا رفت، یوری گاگارین روسی است.

سیاست در روسیه:

دو سال پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، در سال 1993 رفراندومی در روسیه برگزار شد و بر اساس آن مردم به تشکیل فدراسیون روسیه که رئیس جمهور در آن رئیس کشور است رای دادند. بر این اساس در روسیه نخست‌وزیر رئیس دولت است.

رئیس جمهور با رای مردم برای دوره چهار ساله انتخاب می‌شود و هر شخص تا دو دوره می‌تواند رئیس جمهور باشد. آخرین انتخابات ریاست جمهوری در این کشور در سال 2004 برگزار شد و براساس آن ولادیمیر پوتین برای بار دوم به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد.

در روسیه دو مجلس وجود دارد: «دوما و شورای فدراتیو» که نمایندگان آن از طریق رای‌گیری انتخاب می‌شوند. افراد بالای 18 سال اجازه دارند در انتخابات این کشور رای دهند.

اقتصاد در روسیه:

بیشترین صادرات روسیه را نفت و محصولات آن، گاز، چوب، مواد شیمیایی و تسلیحات نظامی تشکیل می‌دهد.

ابزارآلات و تجهیزات، کالاهای مصرفی، دارو، گوشت و شکر از جمله واردات روسیه است.

مردم روسیه:

روسیه با جمعیت 141 میلیون و 377 هزار و 752 نفری، هشتمین کشور پرجمعیت جهان است. میانگین سنی مردم آن 2/38سال است و نرخ رشد جمعیت آن منفی است.

امید به زندگی در این کشور 87/65سال است. این کشور بیشترین درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در میان کشورهای اروپایی دارد.

79/8درصد از مردم آن روس،‌8/3درصد تاتار، 2 درصد اوکراینی، 2/1 درصد بشکیر و 2/13درصد بقیه اقوام هستند. 15 تا 20 درصد مردم آن ارتودوکس، 10 تا 15 درصد مسلمان هستند.

ارتباطات در روسیه:

بیش از یک هزار شرکت در این کشور خدمات ارتباطی ارائه می‌دهند. 40.1 میلیون خط تلفن ثابت در این کشور وجود دارد و 120 میلیون خط تلفن همراه.

7 هزار و 306 ایستگاه تلویزیونی در این کشور وجود دارد.

روسیه با 17075400 کیلومتر مربع وسعت به تنهایی بیش از 76 درصد خاک اتحاد شوروی سابق را تشکیل می‎دهد. و در حال حاضر هم با اشغال حدود 5/11 درصد خشکی‌های کره زمین بزرگترین کشور جهان محسوب می‎شود. اگرچه 65 درصد خاک این کشور در بخش آسیایی قرار دارد، تنها 28 درصد مردم روسیه در این نواحی زندگی می‎کنند. این سرزمین بیش از 160 درجه طول جغرافیای و 10 منطقه زمانی را در برگرفته و اختلاف ساعت در منطقه مسکو با شرقی‎ترین نقطه روسیه در شبه‎جزیره چوکچی و شبه‎جزیره ساخالین 9 ساعت است.

سرزمین پهناور روسیه را دریاهای متعددی در برگرفته که عمده‎ترین آنها عبارتند از: دریای بالتیک و خلیج فنلاند در غرب، دریای سفید، خلیج پچورا، دریای کارا، دریای بارنتس، دریای لاپتف، دریای سیبری شرقی، دریای چوکچی و اقیانوس منجمد شمالی در شمال، دریای برینگ، دریی اخُتسک، دریای ژاپن و اقیانوس آرام در شرق، دریای سیاه و دریای خزر در جنوب. با وجود آنکه طول سواحل این کشور به 653،37 کیلومتر می‎رسد، اما به لحاظ اینکه بیشتر سواحل آن در منطقه منجمد شمالی واقع است و یا دریاهای مرتبط با آن از طریق تنگه‎های تحت کنترل کشوای دیگر به آبراه‎های مهم متصل است، روسیه از وضعیت مطلوبی در برقراری ارتباط دریایی آزادانه با سایر کشورهای جهان برخوردار نیست. مرزهای این کشور بالغ بر 139،20 کیلومتر است.

بخش اروپایی روسیه عمدتاً جلگه‎ای و هموار است. بلندترین نقطه روسیه، قله البروس با 642،5 متر ارتفاع در شمال قفقاز در جمهوری آستیای شمالی و نزدیکی مرز گرجستان است که در عین حال بلندترین نقطه اروپا نیز محسوب می‎شود. کوه‌های اورال که در امتداد شمالی - جنوبی قع شده است حد میان اروپا و آسیا را تعیین می‎کند و بلندترین نقطه آن قله نارودا تنها 885،1 متر ارتفاع دارد. تمامی قسمت آسیایی روسیه را سرزمین پهناور سیبری در برگرفته است. شبکه گسترده‎ای از رودهای پر آب در روسیه وجود دارد که علاوه بر تأمین آب آشامیدنی سده برق آبی فراوانی بر روی آنها احداث شده است.

رودهای عمده بخش اروپایی روسیه عبارتند از: ولگا با 690،3 کیلومتر طویل‎ترین رود اروپا که به دریای خزر می‎ریزد، دون که با نام قزاق‎های دون جاودان شده است، دنیپر، نمان، نوا، لینا، پچورا. بلندترین رود روسیه ینی‎ر بخش آسیایی این کشور جریان دارد. دریای خزر که بزرگترین دریاچه جهان محسوب می‎شود در مرزهای جنوبی این کشور قرار دارد. دریاچه بایکال با 140،34 کیلومتر مربع وسعت بزرگترین دریاچه روسیه، عمیق‎ترین دریاچه جهان (با 1740 متر عمق) و بزرگترین دریاچه آب شیرین آس است و 20 درصد آب شیرین دریاچه‎های جهان در این دریاچه ذخیره شده است.

پوشش گیاهی روسیه را در شمالی‎ترین مناطق توندرا و در جنوب تایگا تشکیل می‎دهد که یک سوم جنگل‎های جهان در این نواحی قرار دارد. آب و هوای روسیه عمدتاً قاره‎ای خشک همراه با زمستان‎های سرد است. میزان درجه حرارت در نواحی شمال شرقی سیبری در زمستانها تا 70 زیر صفر نیز می‎رسد. میانگین دمای تابستان از 6 درجه تا 20 درجه بالای صفر است. میزان بارندگی از متوسط تا کم در تغییر است و بویژه در نواحی داخلی چندان قابل پیش‎بینی نیست.

روس‎ها که حدود 83 درصد جمعیت روسیه را تشکیل می‎دهند از گروه اسلاوهای شرقی بشمار می‎روند که خود از خانواده‎ هند و اروپایی محسوب می‎شوند. در روسیه بیش از 100 ملیت و قوم زندگی می‎کنند. زبان روسی زبان رسمی است و به خط سیریلیک نوشته می‎شود. اکثریت مردم روسیه تابع کلیسای ارتدکس روسیه می‎باشند. دین مسیح و به تبع آن کلیسای ارتدکس از اوایل قرن دهم در روسیه گسترش یافت. بعلاوه پیروان مذاهب کاتولیک و پروتستان در شمار محدودی در این کشور حضور داد و در نواحی شمال قفقاز و شمال دریای خزر مسلمانان از اکثریت برخوردارند.

روسیه دارای 21 جمهوری خودمختار، 49 استان، 6 خطه، دو شهر خودمختار مسکو و سنت‎پترزبورگ است. در شهر مسکو پارلمان و دومای کشوری و مجلس سنا و شورای فدراسیون عمل می‎کنند. علت اینکه این دو شهر خودمختار هستند این است که از نظر مساحت و جمعیت با سایر مناطق قابل ایسه هستند؛ از آنجا که این دو شهر در دوران مختلف پایتخت بودند از اهمیت خاصی برخوردار شدند) و 10 ناحیه خودمختار است. در ماه مه سال 2000 ولادیمیر پوتین پیشنهاد کرد روسیه به 7 منطقه تقسیم شود که روز 31 ماه مه سال 2000 این پیشنهاد از تصویب شور اول دومای کشوری گذشت. این هفت منطقه شامل مناطق ذیل هستند:

    منطقه شمال غربی (مرکز- سنت‎پترزبورگ)
    منطقه مرکزی (مرکز- مسکو)
    منطقه رود ولگا (مرکز- نیژنی‎نوگورود)
    منطقه شمال قفقاز (مرکز- رستوف - دن)
    منطقه خاوردور (مرکز- خاباروفسک)
    منطقه اورال (مرکز- یکاترینبورگ)
    منطقه سیبری (مرکز- نووسیبیرسک)

پس از فروپاشی اتحاد شوروی کشور روسیه به عنوان بزرگترین کشور تشکیل‎دهنده شوروی، در بیشتر موارد حقوقی و سیاسی جایگزین آن گردید. قانون اساسی روسیه در رفراندوم 12 دسامبر سال 1993 با 58 درصد آرا به تأیید عمومی رسیده و طبق آن حکومت این کشور جمهوری فدراتیو میاشد. قوه مقننه یا مجلس فدرال از ترکیب شورای فدراسیون با 178 عضو و دومای کشوری با 450 عضو تشکیل می‎گردد.

نیمی از اعضای دوما از طریق انتخابات مستقیم در حوزه‎های انتخابی منطقه‎ای به مجلس راه می‎یابند و نیم دیگر بر اساس فهرستهای حزبی برگزیده می‎شوند. فدراسیون روسیه به عنوان یکی از چهار جمهوری اصلی بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 رأی به انحلال شوروی داد و سپس همراه با روسیه سفید (بیلوروسی) و اوکراین نقش اصلی را در تأسیس اتحادیه جامعه کشورهای مستقل مشترک‎المنافع به عهده داشت. فرماندهی کل قوا به عهده ئیس‎جمهور است.

تعداد نفرات ارتش در سال 1999 بالغ بر 2/1 میلیون نفر بوده است. اقتصاد روسیه و به ویژه در بخش اروپایی آن تا اواخر قرن نوزدهم یعنی هنگامی که انقلاب صنعتی در اروپا آغاز گشت بر پایه کشاورزی قرار داشت. سپس روند تکاملی اقتصاد این کشور به واسطه جگ جهانی اول و جنگ‎های داخلی متعاقب آن دچار وقفه گردید. استالین پایه‎های پیشرفت صنعتی مدرن را بنیان نهاد. با اجرای بازار آزاد، اقتصاد روسیه با وضعیت بغرنجی روبرو گردید. از طرفی نهادها و روابط اقتصادی سابق از میان رفت و از طرف دیگر سیستم جدید نیز هنوز اسرار نیافته بود و در نتیجه افت تولید در بیشتر بخش‎های اقتصاد حاکم گردید.


روسیه در یک نگاه

مساحت 17،075،400 کیلومتر مربع
جمعیت 148000000 نفر
پایتخت مسکو
واحد پول یورو
دامنه اینترنتی ru.
پیش شماره 7+





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، روسیه،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

پنجشنبه 3 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
گرجستان




گرجستان یکی از کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی است که در منطقه قفقاز واقع شده و از نظر جغرافیای سیاسی اهمیت زیادی دارد.

این کشور از شمال با روسیه، از جنوب با ترکیه و ارمنستان و از شرق با آذربایجان همسایه است. در غرب این کشور دریای سیاه قرار دارد.

کشور گرجستان یکی از کشورهای قاره اروپا است البته به طور دقیق باید گفت کشوری است که در منطقه اوراسیا قرار دارد که مرز بین اروپا و آسیا است. دو سوم این کشور کوهستانی است.

این کشور تاریخ طولانی دارد. گرجستان دومین کشور در جهان بود که دین مسیحیت را به عنوان دین رسمی در قرن چهارم پس از میلاد انتخاب کرد. مردم آن به میهمان‌نوازی معروفند و سنت‌ها و غذاهای آن طرفداران زیادی دارد.

این کشور عضو سازمان جهانی تجارت است و تلاش می‌کند به عضویت اتحادیه اروپا و ناتو درآید.

سیاست در گرجستان

در جمهوری سوسیالیستی گرجستان رئیس جمهور هم رئیس حکومت است و هم رئیس دولت. رئیس جمهور با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. نخست‌وزیر این کشور هم مسئولیت برخی از وزراتخانه‌ها را به عهده دارد.

مجلس قانونگذاری این کشور 235 کرسی دارد که نمایندگانش با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند.



اقتصاد در گرجستان

تولید ناخالص داخلی این کشور 65/19میلیارد دلار است. دو میلیون و 20 هزار نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور 6/13 درصد است. 31 درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال 2007 نرخ تورم در آن 11 درصد بود.

محصولات صادراتی آن شامل ضایعات آهن، آب معدنی، سنگ آهن، وسایل نقلیه و میوه و خشکبار است که به کشورهای ترکیه (7/12 درصد)، آذربایجان (4/9 درصد)، روسیه (7/7 درصد)، ارمنستان (5/7درصد)، ترکمنستان (3/7 درصد)، بلغارستان (4/6 درصد)، آمریکا (6 درصد)، اوکراین (8/5 درصد)، کانادا (5 درصد) و آلمان (6/4درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی آن شامل سوخت، وسایل نقلیه، ‌ماشین‌آلات، حبوبات و دیگر مواد خوراکی و دارو است که از کشورهای روسیه (2/15 درصد)، ترکیه (2/14 درصد)،آلمان(5/9درصد)، اوکراین (7/8 درصد) و آذربایجان (7/8 درصد) وارد می‌شود.

مردم گرجستان

جمعیت این کشور چهار میلیون و 630 هزار نفر با میانگین سنی 38 سال است. رشد جمعیت در این کشور منفی است. امید به زندگی برای زنان 80 و برای مردان 73 سال است.

زبان رسمی این کشور گرجی است که الفبای ویژه خود را هم دارد. حدود 84 درصد از مردم این کشور مسیحی ارتودوکس و 10 درصد مسلمان هستند.


گرجستان در یک نگاه

مساحت 69،700 کیلومتر مربع
جمعیت 4،630،841 نفر
پایتخت تفلیس
واحد پول لری
دامنه اینترنتی ge.
پیش شماره 995+





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، گرجستان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

پنجشنبه 3 بهمن 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
ارمنستان




جمهوری ارمنستان از جمهوری‌های استقلال‌یافته شوروی سابق، در منطقه قفقاز جنوبی (حوزه میانی دریای سیاه و دریای خزر) واقع است.




همسایگان این کشور در غرب ترکیه، در شمال گرجستان، در شرق جمهوری آذربایجان و در جنوب ایران و ناحیه خودگردان نخجوان هستند. وسعت این کشور 29.437 کیلومتر مربع است.

حکومت ارمنستان جمهوری، پایتخت این جمهوری ایروان و جمعیت آن بیش از سه میلیون نفر است.

بر طبق قانون اساسی ارمنستان، 131 عضو مجمع ملی و رئیس‌جمهور با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب می‌شوند و انتخاب نخست‌وزیر بر عهده مجلس است.

بزرگ‌ترین دریاچه این کشور دریاچه سوان است که آب شیرین دارد.

  آشنایی با مترو ایروان

ارمنستان دارای بخش صنعتی متنوعی‌است که شامل صنایع شیمیایی، فلزی، نساجی، ابزارهای دقیق و فرآورده‌های غذایی‌است اما عمده صنایع  ارمنستان، ساخت ماشین آلات، منسوجات و صنایع شیمیایی است.

همچنین صادرات این کشور را الماس، مواد معدنی، مواد غذایی و انرژی تشکیل می‌دهد و در عوض ارمنستان واردکننده گاز طبیعی، نفت، و دخانیات است.

دین رسمی ارمنستان مسیحی ارمنی و زبان رسمی این کشور نیز ارمنی‌است گرچه زبان روسی نیز در این کشور رواج دارد.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، ارمنستان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

دوشنبه 30 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
آذربایجان




جمهوری‌ آذربایجان‌ با ‌86600‌ کیلومتر مربع مساحت‌ در جنوب‌ رشته‌ کوه‌های‌ قفقاز و شمال‌ رودخانه‌ ارس‌ درمجاورت‌ دریای‌ خزر واقع شده‌است.

این جمهوری همچنین در همسایگی کشورهای‌ ایران،‌ ارمنستان‌،‌ ترکیه،‌ گرجستان،‌ روسیه‌ و کشورهای‌ دیگر کناره‌ دریای‌ خزر،‌ ترکمنستان‌ و قزاقستان‌ قرار دارد.

جمهوری‌ آذربایجان‌ شامل‌ منطقه‌ خودمختار نخجوان‌ است‌ که‌ در غرب‌ ارمنستان‌‌، شمال‌ غرب‌ ایران‌ و شرق‌ ترکیه‌ قرار دارد‌.

شهرهای‌ مهم‌ آذربایجان‌ عبارتند از ‌ باکو، گنجه‌، آستارا، اردو باد، خال‌ کندی،‌ سومقاییت‌، شوشا،‌ شکی،‌ شیروان‌ و شاماخی‌.

جمهوری‌ آذربایجان‌ در منطقه‌ جغرافیایی‌ قفقاز و در گذرگاه‌ اروپا و آسیای‌ جنوب‌ غربی‌ و در جوار دریای‌ خزر قرار گرفته‌است‌. نوع‌ حکومت‌ این‌ کشور، جمهوری‌ پارلمانی‌ چند حزبی‌ با یک‌ مجلس‌ قانونگذاری‌است‌.



پرونده‌ها:

  الهام علی‌ اف /

  آشنایی با مترو باکو /

  سازمان ملل متحد / سازمان همکاری‌های اقتصادی اکو / شورای امنیت /




حدود ‌70‌ درصد مردم‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ شیعه‌ هستند و کلا4/93درصد مردم‌ این‌ کشور مسلمان‌ بوده‌ و 8/4درصد مسیحی‌ ارتدکس‌ و بقیه‌ پیرو ادیان‌ دیگر هستند.

89‌ درصد مردم‌ این‌ کشور آذری‌ زبان‌ هستند ‌اما در کنار زبان‌ ترکی‌ آذری‌ (زبان‌ رسمی‌) زبان‌های‌ روسی‌،‌ ارمنی‌،‌ کردی‌،‌ تالشی‌،‌ یهودی‌،‌ و لزگی‌ نیز در این کشور رواج دارد.

منطقه‌ای‌ که‌ امروز جمهوری‌ آذربایجان‌ نامیده‌ می‌شود، در گذشته‌ به‌ نام‌ آلبانیای‌ قفقاز یا آران‌ و شیروان‌ نامیده‌ می‌شد و اصولاً آن‌ سوی‌ رود ارس‌ تا سال‌ ‌1918‌ هیچ‌گاه‌ نام‌ آذربایجان‌ نداشته‌است.

این‌ منطقه‌ پس‌ از جنگ‌های‌ ایران‌-روسیه‌ و طی‌ معاهده‌ ترکمنچای‌ به‌ همراه‌ دیگر شهرهای‌ قفقاز جنوبی‌، از خاک‌ ایران‌ جدا گردید و به‌ روسیه‌ تزاری‌ ملحق‌ شد و پس‌ از آن‌ اتحاد جماهیر شوروی‌ میراث‌دار این‌ تغییرات‌ گردید‌.

در سال‌ ‌1918‌ حزب‌ مساوات‌ با تحریک‌ ترکان‌ عثمانی‌ و بر اساس‌ عقاید پان‌ترکیسم‌ دولتی‌ تشکیل‌ داد و نام‌ آن‌ را جمهوری‌ مستقل‌ آذربایجان‌ نامید که در سال‌ ‌1920‌ این‌ حکومت‌ به‌وسیله‌ بلشوویک‌ها سرنگون‌ شد.

جمهوری‌ دمکراتیک‌ آذربایجان‌ در سال‌ ‌1918‌ به‌دنبال‌ فروپاشی‌ روسیه‌ تزاری‌ اعلام‌ موجودیت‌ کرد‌. رهبری‌ این‌ جمهوری‌ را محمد امین‌ رسول‌زاده‌ از حزب‌ مساوات‌ آذربایجان‌ برعهده‌ داشت‌.

سران‌ این‌ دولت‌ نام‌ آذربایجان‌ را بر این‌ جمهوری‌ گذاشتند که‌ با اعتراض‌ روشنفکران‌ ملی‌ ایرانی‌ آذربایجان‌ روبه‌رو شد‌ ولی‌ به‌ دلیل‌ ضعف‌ ایران‌ در آن‌ دوران‌ و پشتیبانی‌ بلشویک‌ها نتیجه‌بخش‌ نبود‌.

از سال‌ ‌1920‌ با پیروزی‌ بلشویک‌ها جمهوری‌ آذربایجان‌ یکی‌ از جمهوری‌های‌ تشکیل‌دهنده‌ اتحاد جماهیر شوروی‌ سوسیالیستی‌ بود‌.

این‌ کشور در روز ‌30‌ اوت‌ ‌1991‌ در خلال‌ فروپاشی‌ اتحاد جماهیر شوروی‌ اعلام‌ استقلال‌ کرد.

جمعیت‌ آذربایجان‌ 1/8 میلیون‌ نفر‌، نرخ‌ رشد جمعیت‌ 52/0 درصد و‌ متوسط تولید ناخالص‌ داخلی‌ ‌3400‌ دلار و نرخ‌ رشد اقتصادی‌ 2/10 و واحد پول‌ منات‌ است‌.

جمهوری‌ آذربایجان‌ در مقایسه‌ با جمهوری‌های‌ تازه‌ استقلال‌یافته‌ اطراف‌ خود در اثر بهره‌برداری‌ از منابع نفتی‌ و سرمایه‌گذاری‌، توسعه‌ بیشتری‌ پیدا کرده‌است‌‌ با وجود این‌، تورم‌ فزاینده‌ ناشی‌ از اثار جنگ‌ قره‌باغ‌ و سیاست‌های‌ آزادسازی‌ قیمت‌ها و خصوصی‌سازی‌ اقتصاد موجب‌ شد که‌ مردم‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ تحت‌ فشارهای‌ شدید اقتصادی‌ قرار گیرند و قدرت‌ خرید آنها به‌ سرعت‌ کاهش‌ یابد.

اما از سال‌ ‌1996‌ میلادی‌‌ افزایش‌ درآمدهای‌ حاصل‌ از قراردادهای‌ نفتی‌ بین‌المللی‌‌، روند رو به‌ رشد سرمایه‌گذاری‌ خارجی‌‌، اعتبارات‌ صندوق‌ بین‌المللی‌ پول‌ و بانک‌ جهانی‌ و مساعدت‌ کشورهای‌ اروپایی‌ موجب‌ شد تا اقتصاد نابسامان‌ این‌ کشور کمی‌ رو به‌ بهبود گذارد.

هرچند پیش‌ از این‌ توسعه‌ کشاورزی‌ نیمه‌مکانیزه‌ در جمهوری‌ آذربایجان‌ مورد تأکید قرار داشت‌، اما به‌ نظر می‌رسد که‌ پس‌ از فروپاشی‌ اتحاد جماهیر شوروی‌، تأکید دولت‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ در بخش‌ اقتصادی‌، بیشتر بر توسعه‌ فعالیت‌های‌ نفتی‌است‌.

جمهوری‌ آذربایجان‌ با کمک‌ کارشناسان‌ بانک‌ جهانی‌ و صندوق‌ بین‌المللی‌ پول‌ و با اجرای‌ برنامه‌های‌ خصوصی‌سازی‌ و واگذاری‌ زمین‌های‌ زراعی‌ و اختصاص یارانه‌ سوخت‌ به‌ کشاورزان‌ درصدد توسعه‌ بخش‌ کشاورزی‌ برآمده‌است‌.

با این حال علی‌رغم‌ وجود زمینه‌های‌ مساعد کشاورزی‌‌، در شرایط کنونی‌ این‌ جمهوری‌ مجبور به‌ واردات‌ ‌400‌ میلیون‌ دلار مواد غذایی‌ در سال‌ است.

‌‌طبق‌ برآورد ژوئیه‌ سال‌ ‌2000‌ میلادی‌ میزان‌ تولید ناخالص‌ داخلی‌‌‌‌‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ حدود ‌5‌
میلیارد دلار بود که‌ تولیدات‌ کشاورزی‌ 8/18 درصد‌، تولیدات‌ صنعتی‌ 8/42درصد و فعالیت‌های‌ خدماتی‌ 3/38درصد از آن‌ را تشکیل‌ می‌داد‌.

اگرچه‌ میزان‌ تولید ناخالص‌ داخلی‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ در سال‌ ‌1998‌ میلادی‌ حدود ‌4‌میلیارد دلار بود ولی‌ بالا رفتن‌ قیمت‌ جهانی‌ نفت‌ خام‌ منجر به‌ ترقی‌ میزان‌ تولید ناخالص‌ داخلی‌ این‌ کشور شده‌است‌.

استخراج‌ نفت‌ خام‌ و گاز طبیعی،‌ تولید فرآورده‌های‌ نفتی،‌ صنایع فلزی‌، استخراج‌ سنگ‌آهن‌، تولید سیمان،‌ مواد شیمیایی‌ و پتروشیمی‌ و منسوجات‌ مهم‌ترین‌ فعالیت‌ صنعتی‌ این‌ کشور را تشکیل‌ می‌دهد.

جمهوری‌ آذربایجان‌ تولیدکننده‌ مواد کشاورزی‌ نظیر غلات‌‌، پنبه‌‌، توتون‌‌، سیب‌زمینی‌‌، میوه‌ها‌، سبزی‌ها و چای‌ می‌باشد‌.

صادرات‌ این‌ کشور علاوه‌ بر محصولات‌ کشاورزی‌ شامل‌ کالاهای‌ صنعتی‌‌، مواد غذایی‌‌، ماشین‌آلات‌ و ماشین‌های‌ فلزکاری‌‌، محصولات‌ نساجی‌‌، نفت‌ و گاز و مواد شیمیایی‌ و پتروشیمی‌ را نیز شامل می‌شود.‌

در مقابل‌‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ به‌ واردات‌ محصولات‌ صنایع غذایی‌‌، ماشین‌آلات‌ صنعتی‌ و فلزکاری‌‌، برخی‌ مواد غذایی‌‌، ماشین‌آلات‌ تولید فلزات‌ غیرآهنی‌ و آهنی‌ و برخی‌ محصولات‌ کشاورزی‌ نیاز دارد‌.

جمهوری‌ آذربایجان‌ برای‌ سر و سامان‌ بخشیدن‌ به‌ وضعیت‌ اقتصادی‌، خود تلاش‌های‌ دامنه‌داری‌ برای‌ جذب‌ سرمایه‌های‌ خارجی‌ به‌ویژه‌ در بخش‌ نفت‌ و گاز به‌عمل‌ آورده‌است‌‌.

با وجود ذخایر غنی‌ نفت‌ و گاز در جمهوری‌ آذربایجان‌‌ این‌ بخش‌ از اهمیت‌ بسزایی‌ در آینده‌ اقتصاد این‌ کشور برخوردار است‌‌.

کارشناسان‌ اقتصادی‌ بر این‌ باورند که‌ با بهبود اوضاع‌ اقتصادی‌ جمهوری‌ آذربایجان‌‌ بازار این‌ کشور رو به‌ توسعه‌ می‌باشد‌.

فرهنگ‌ مردم‌ جمهوری‌ آذربایجان‌ بنا به‌موقعیت‌ جغرافیایی‌ و میراث‌ تاریخی‌ متأثر از فرهنگ‌های‌ مختلف‌ منطقه‌ قفقاز و خاورمیانه‌ از جمله‌ فرهنگ‌های‌ ایرانی‌،‌ ترکی‌،‌ روسی‌، و اسلامی‌است. امروزه‌ فرهنگ‌ غربی‌ با شدت‌ در این‌ کشور در حال‌ گسترش‌ است‌.

‌بجز اکثریت‌ آذربایجانی،‌ ملیت‌های‌ متفاوتی‌ همچون‌ ارمنی،‌ کرد و تالشی‌ در جنوب‌ و شرق‌ و لزگی‌ و یهودی‌ و تات‌ در شمال‌ به‌ رنگارنگی‌ زبان‌ها و فرهنگ‌های‌ رایج‌ افزوده‌اند‌.

برگزاری‌ جشن‌ نوروز و موسیقی‌ سنتی‌ موقام،‌ نشانه‌های‌ نزدیکی‌ و تأثیر ماندگار و تاریخی‌ به‌ فرهنگ‌ ایرانی‌ هستند.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، آذربایجان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

دوشنبه 30 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
عراق




موقعیت جغرافیایی
عراق در منطقه خاورمیانه واقع در جنوب غربی آسیا، بین کشورهای ایران، ترکیه، سوریه، اردن ، عربستان و کویت قرار گرفته است.




مساحت:
وسعت عراق 437072 کیلومتر مربع می باشد که از این لحاظ شصت و چهارمین کشور جهان محسوب می شود. ازز کل مساحت این کشور 432162 کیلومتر مربع آن خشکی و 4910 کیلومتر مربعنیز مساحت آبها می باشد. عراق بیشترین مرز خاکی به طول 1458 کیلومتر را با ایران دارد و همچنین 58 کیلومتر مرز آبی در خلیج فارس دارد.


همسایگان:
کشور عراق از شمال با کشور ترکیه، از جنوب با کویت و عربستان، از شرق با ایران و از غرب با اردن و سوریه همسایه است.
در واقع اکثر مرزهای این کشور به جز بخش کوچکی که به خلیج فارس منتهی می گردد را مرزهای خشکی تشکیل می دهد.


جمعیت:

بر اساس آمار سال 2008، جمعیت این کشور بالغ بر 28.2 میلیون نفر است که از این نظر چهل و چهارمین کشور پرجمعیت جهان محسوب می شود.



شهرهای مهم:

عراق دارای شهرهای عمده بصره، کربلا، نجف، اربیل، کرکوک، سامرا و سلیمانیه می باشد. شهر بغداد پایتخت و مرکز سیاسی، تجاری و ارتباطی این کشور است و تقریبا در مرکز خاک عراق نیز قرار دارد.
شهر موصل مرکز تجاری و اداری عراق بوده و بصره نیز شهری بندی و مهم در عراق است. بر اساس آخرین تصمیمات کشوری عراق از 18 استان به علاوه دولت محلی کردستان تشکیل شده است.



واحد پول:

واحد پول این کشور دینار عراق است که به اختصار iqd نامیده می شود. اسکانس های رایج در این ککشور 50، 250، 500، 1000، 5000، 10000، و 25 هزار دیناری است.


تفاوت زمان با ایران:

به دلیل عدم گستردگی عرض جغرافیایی در عراق، تفاوت زمانی بخش های مختلف آن کشور با مقیاس بین المللی قابل ملاحظه نیست. از این رو ساعت کشور عراق gmt+ 3 ساعت است و با ایران از لحاظ زمانی نیم ساعت اختلاف دارد. این تفاوت زمانی برای بیشتر مناطق عراف صادق است.


تاریخچه حکومت:


کشور عراق در تاریخ یک اکتبر 1919 از حکومت عثمانی استقلال یافت و همچنین در سه اکتبر 1932 از بیتانیا مستقل شد. پس از متلاشی شدن امپراتوری عثمانی کشور کنونی عراق که جزیی از آن بود در سال 1920 به تصرف بریتانیا درآمد. کشور عراق از سه ولایت موصل در شمال بغداد در مرکز و بصره در جنوب تشکیل شد. تا سال 1958 خاندان هاشمی که تحت حمایت بریتانیا بود بر عراف حکومت می کرد، تا اینکه در 14 جولای 1958 با کودتای عبدالکریم قاسم برکنار شد.
عبدالکریم قاسم با برانداختن حکومت سلطنتی، حکومت جمهوری تشکیل داد. دوران جکومت عبدالکریم پنج سال طول کشید تا اینکه در سال 1963، عبدالسلام عارف وی را ازحکومت خلع نمود. عبدالسلام عارف در سال 1966 درگذشت و برادرش عبدالرحمان عارف، زمام امور را در دست گرفت. در سال 1968، عبدالرحمان عارف توسط جناح راست حزب سوسیالیستی عربی بعث برکنار شد و حزب بعث توانست قدرت را در دست گیرد و این آغازی برای به قدرت رسیدن و حاکمیت صدام حسین در دهه های آتی شد.
در سال 1980 جنگ ایران و عراق با حمله غافلگیرکننده صدام به مرزهای ایران آغاز شد که تا سال 1988 ادامه یافت.
به دنبال تهاجم ارتش عراف به کویت و جنگ خلیج فارس کشور عراق با تحریم های اقتصادی روبرو شد و قسمت شمالی آن منطقه پرواز ممنوع اعلام شد. نهایتا در پی تهاجم نظامی ایالات متحده امریکا و همپیمانانش در سال 2003 میلادی، حکومت صدام سرنگون شد. اما پس از حمله نظامی آمریکا که سریع به پایان رسید، این کشور در سال های پس از آن دوران تازه ای به خود دید.
به طور کلی همزمان با حضور نیروهای نظامی خارجی و ناآرامی های متعدد در نفاط مختلف، سران سیاسی عراق فورا نسبت به ایجاد تشکیلاتی موقت به منظور اداره امور جاری کشور و برگزاری انتخابات مجلس و ریاست جمهوری اقدام نمودند. هم اکنون دولت موقت و پارلمان عراق که برآمده از آرای مردم هستند، مسئولیت اداره امور این کشور را بر عهده دارند.






نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، عراق،
لینک های مرتبط : تاجربانک،

دوشنبه 30 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
قرقیزستان



جمهوری قرقیزستان کشوری در آسیا و یکی از جمهوری‌های استقلال‌یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق است.
این کشور از شمال با قزاقستان، از غرب با ازبکستان، از جنوب غرب با تاجیکستان و از شرق با چین همسایه است. قرقیزستان کشوری کوهستانی است که مردم آن با کشاورزی و دامپروری روزگار می‌گذرانند.

تا پیروزی کمونیست‌ها در شوروی سابق، قرقیزستان بخشی از ترکستان روسیه بود. سپس در سال 1926 یکی از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی شد.

قرقیزستان پس از فروپاشی شوروی در سال 1991 مستقل شد و عسگر آقایف، رهبر حزب کمونیست قرقیزستان، به ریاست جمهوری این کشور رسید. او تا سال 2005 بر مسند قدرت بود. در این سال با شورش مردم به روسیه پناهنده شد.

این کشور منابع خوبی از نفت و گاز دارد. با این حال سطح زندگی مردم این کشور پایین و نرخ بیکاری بالا است.

سیاست در قرقیزستان

رئیس جمهور در این کشور رئیس حکومت است و نخست وزیر، رئیس دولت. نخست وزیر اعضای کابینه را معرفی می‌کند. وزرای دفاع و اطلاعات را رئیس جمهور تعیین می‌کند.کشور

رئیس جمهور با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. نخست وزیر را حزبی که در مجلس بیش از 50 درصد از آرا را به دست آورد معرفی می‌کند. اگر هیچ حزبی نتواند بیش از نیمی از آرا را به دست آورد، رئیس جمهور حزبی را که باید نخست وزیر را تعیین کند، مشخص می‌کند.

مجلس ملی این کشور 90 کرسی دارد. نمایندگان این مجلس با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند.

اقتصاد در قرقیزستان

تولید ناخالص داخلی این کشور 38/10 میلیارد دلار است و در سال 2007 میلادی رشد5/6درصدی داشت. دو میلیون و 700 هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند.

نرخ بیکاری در این کشور 18 درصد است و 40 درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال 2007 نرخ تورم در قرقیزستان 4/6 درصد بود.

محصولات صادراتی این کشور شامل پنبه، پشم، گوشت، تنباکو، طلا، مس، اورانیوم، گاز طبیعی، هیدرو کربن‌ها، ماشین‌آلات و کفش است که به کشورهای سوئیس (1/26 درصد)، قزاقستان (4/20 درصد)، روسیه (3/19 درصد)، افغانستان (4/9 درصد) و چین (8/4 درصد) صادر می‌شود.

محصولات وارداتی این کشور شامل نفت و گاز، ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد شیمیایی و مواد غذایی است که از کشورهای چین (9/61 درصد)، روسیه (5/16 درصد) و قزاقستان (8/4درصد) وارد می‌شود.

مردم قرقیزستان

جمعیت این کشور حدود پنج میلیون و ۳۵۷ هزار نفر با میانگین سنی ۲۴ سال است. امید به زندگی در این کشور برای زنان ۷۳ و برای مردان ۶۵ سال است.

دین ۷۵ درصد از مردم آن اسلام و زبان‌های رسمی این کشور قرقیزی و روسی است.

قرقیزستان در یک نگاه

مساحت ۱۹۸،۵۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت ۵،۳۵۶،۸۶۹ نفر
پایتخت بیشکک
واحد پول سوم
دامنه اینترنتی kg.
پیش شماره ۹۹۶+




نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، قرقیزستان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

پنجشنبه 19 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
قزاقستان




قزاقستان نهمین کشور جهان از نظر وسعت است. اما اغلب خاک این سرزمین وسیع را زمین‌های استپی و نیمه بیابانی پر کرده است.

مساحت این کشور دو میلیون و 727 هزار و 300 کیلومتر مربع است و با کشورهای روسیه قرقیزستان، ترکمنستان، ازبکستان و چین هم‌مرز است. این کشور همچنین از جنوب غربی به دریای خزر متصل است. مرز این کشور با دریای خزر یک هزار و 894 کیلومتر است.

از نظر جمعیت، قزاقستان شصت و دومین کشور جهان است.

وسعت زیاد این کشور سبب شده در هر کیلومتر مربع از قزاقستان شش نفر زندگی ‌کنند. در عین حال این کشور سه بازه زمانی را در خود جای داده است. پایتخت این کشور آلماتی است.



پرونده‌ها:

  نور سلطان نظربایف /

  سازمان ملل متحد / شورای امنیت /



میانگین سنی زنان این کشور8/30سال و مردان 5/27 سال است. امید زندگی در این کشور برای زنان 84/72 سال و برای مردان 9/61 سال است.

53/7 درصد از مردم این کشور را مسلمان،8/7درصد را روس‌های ارتودکس، 3/12 درصد را باپتیست‌ها تشکیل می‌دهد.

جمعیت این کشور از زمان استقلال آن از اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال 1991 کاهش پیدا کرده است. در سال 1989 جمعیت این کشور 16 میلیون و 464 هزار و 464 نفر بود و در سال 2006 این رقم به 15 میلیون و 300 هزار نفر رسید. البته این کاهش برمی‌گردد به مهاجرت روس‌ها در سال‌های اولیه پس از فروپاشی شوروی.

وضعیت سیاسی

قزاقستان به صورت جمهوری اداره می‌شود. رئیس‌جمهور در این کشور رئیس نیروهای نظامی است و حق وتوی مصوبات پارلمان را دارد. نخست وزیر مسئول تشکیل کابینه است و رئیس دولت قزاقستان محسوب می‌شود.

رئیس جمهور کنونی این کشور نورسلطان نظربایف است و نخست وزیر آن کریم ماسیمف که از 10 ژانویه سال 2007 کار خود را آغاز کرده است.

قزاقستان دو پارلمان دارد. یکی مجلس است که از نظر اختیارات در رده پایین‌ترین قرار دارد و دیگری سنا. مجلس در مجموع 77 کرسی نمایندگی دارد و سنا 39 کرسی.

قزاق‌ها متشکل از دو نژاد مغول و ترک هستند که در قرن سیزده میلادی به منطقه قزاقستان مهاجرت کردند. در قرن 18 میلادی این منطقه تحت سلطه روس‌ها درآمد.

پرچم قزاقستان

پرچم این کشور به رنگ آبی است. این رنگ در پرچم قزاقستان به معنی آسمان بی‌پایان این کشور است. خورشید در این پرچم به رنگ طلایی است با 32 اشعه و عقابی که در زیر آن در حال پرواز است. نماد ملی این کشور هم در گوشه پرچم قرار گرفته است.

ارتباطات در قزاقستان

در کشور قزاقستان دو میلیون و 928 انشعاب تلفن وجود دارد و هفت میلیون و 83 خط تلفن همراه. با این حال خطوط ارتباطی در این کشور ضعیف است و تجهیزات به کار رفته در خطوط ارتباطی اغلب قدیمی است.

بر اساس آمارهای سال 2007 میلادی 32 هزار و 217 دامنه اینترنتی در این کشور وجود دارد و یک میلیون و 247 هزار نفر از اینترنت در این کشور استفاده می‌کنند.

اقتصاد قزاقستان

نفت، گاز طبیعی، زغال سنگ، سنگ آهن، نیکل، کبالت و مس از عمده‌ترین ذخایر این کشور هستند. قزاقستان سالانه 4/12 درصد محصولات صادراتی خود را به آلمان، 6/11درصد را به روسیه، 9/10 درصد را به چین و 5/10 درصد را به ایتالیا و باقی را به فرانسه و رومانی می‌فرستد.

محصولات وارداتی به قزاقستان نیز بیشتر از کشورهای روسیه، چین و آلمان می‌آیند.

تولید ناخالص داخلی (GDP) این کشور در سال 2006 میلادی 4/143 میلیارد دلار بود. نرخ بیکاری در این کشور 4/7 درصد در سال 2006 میلادی است. در سال 2004 میلادی 19 درصد از جمعیت این کشور در زیر خط فقر زندگی می‌کردند. نرخ تورم در این کشور 6/8 درصد در سال 2006 اعلام شده است.

150 فرودگاه، 13 هزار و 700 کیلومتر راه‌آهن و 90 هزار و 18 کیلومتر جاده زیر ساخت‌های حمل‌و‌نقل این کشور را تشکیل می‌دهد.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، قزاقستان،
لینک های مرتبط : همشهری آنلاین،

چهارشنبه 18 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا
ترکیه





اطلاعات کلی

پایتخت: آنكارا

نوع حکومت: جمهوری مبتنی بر رموکراسی پارلمانی

مذهب: اسلام 97 ٪  ( 67 % اهل تسنن و 30 ٪ اهل تشیع ) و مسیحیت  3%

امید طول عمر: 64 سال

جمعیت: 68,893,918 نفر (July 2004 est.)

زبان رسمی: تركی ( رسمی ) ؛ كردی ( 20 % )

واحد پول: لیرترکیه (Turkish lira)

رشد سالانه جمعیت: 1.13%درصد (July 2004 est.)


جغرافیای کشور ترکیه :

آن قسمت از تركیه كه در غرب داردانل قرار دارد به 5% كل مساحت كشور، بخشی از اروپاست. تركیه آسیایی متشكل است از فلات مركزی آناتولی و آبگیرهایش كه در شمال آن كوههای پونتین, در جنوب آن كوههای تودوس و در شرق آن سلسله ارتفاعات مجاور قفقاز جای دارد. ü رودهای مهم : فرات، دجله، قزل ایرماق، ساكاریا. ü بلندترین نقطه : قلة آرارات، 5185 متر. ü آب و هوا : نواحی ساحلی آب و هوای مدیترانه‏ای دارد. آب و هوای مناطق مركزی متنوع است و تابستانهای خشك و بسیار گرم و زمستانهای سرد و برفی دارد.



 شهرهای مهم :

 استانبول, ازمیر, آدانا, بورسا, غازی عینتاب, مرسین, قیصریه, اسكی‏شهر, دیاربكر, آنتالیا, صامسون, قونیه


مساحت:

 780,580 کیلومتر مربع


خط ساحلی:

 2,648 کیلومتر


مختصات جغرافیایی:

 39 درجه شمالی و 35 درجه شرقی


حکومت

450 عضو مجمع ملی با رأی تمامی افراد بالغ برای پنج سال انتخاب می‏شوند. رئیس جمهور( كه از سوی مجمع برای هفت سال انتخاب می‏گردد )‏ نخست وزیر و كابینه‏ای را انتصاب می‏كند كه از پشتیبانی اكثریت مجمع برخوردارند.
احزاب عمدة سیاسی عبارتند از : • حزب میهن ( محافظه‏كار ) • حزب مردم‏گرای سوسیال دمكرات • حزب راه راست • حزب رفاه • چپ دموكراتیك.

عضویت: سازمان ملل متحد، پیمان آتلانتیك شمالی، سازمان همكاری اقتصادی و توسعه، كنفرانس امنیت و همكاری در اروپا، شورای اروپا، اتحادیة اروپای غربی ( عضو وابسته ).


تاریخ معاصر

در آغاز قرن نوزدهم، امپراتوری عثمانی از دانوب تا عدن و از فرات تا الجزایر وسعت داشت. با این حال، این امپراتوری گرفتار زوال درازمدتی در قدرت نظامی وسیاسی و در وسعت بود تا جایی كه امپراتوری عثمانی « بیمار اروپا » تلقی شد و آیندة این امپراتوری و سرزمینهایش در بالكان به عنوان « مسئلة شرقی » موجب نگرانی در قرن نوزدهم گردید. در 1908 قیام تركهای جوان كوشید تا جلو این زوال را بگیرد، ولی شكست در جنگهای بالكان ( 1912 تا 1913 ) عملاً تركیه را از اروپا بیرون راند. اتحاد با آلمان در جنگ جهانی اول با شكست و از دست رفتن تمامی مناطق غیرتركی پایان یافت و آیندة تركیه در خود آسیا زمانی كه یونان مناطق اطراف ازمیر را فتح كرد و متفقین مناطق نفوذ ایجاد كردند زیر سؤال رفت. ژنرال مصطفی كمال ( 1881 تا 1938 ) -‏ كه بعدها به آتاتورك ( پدر تركها ) مشهور شد -‏ به رهبری نیروهای مقاومت در جنگ داخلی پرداخت و یونان را شكست داد. مرزهای كنونی تركیه در 1923 به موجب معاهدة لوزان مشخص شد. تركیه با الغای نظام سلطنتی ( 1922 ) تبدیل به جمهوریی گشت كه آتاتورك آن را به صورت كشوری غیرمذهبی و پیرو غرب درآورد. اسلام از حكومت تفكیك، الفبای لاتین جایگزین حروف عربی، زبان تركی احیاء و حجاب زنان ممنوع شد. در 1945 ادعاهای ارضی شوروی بر سرزمینهای تركی مشوق دیدگاه طرفدار غرب شد، و در 1952 تركیه به پیمان آتلانتیك شمالی پیوست و در 1960 عدنان مندرس, نخست وزیر، طی كودتایی نظامی سرنگون و به اتهام فساد و حكومت مغایر با قانون اساسی به دار آویخته شد. در 1961 دولت غیرنظامی دوباره بر سركار آمد، ولی تداوم خشونت و حكومت بی‏ثمر موجب به دست گرفتن مجدد قدرت از سوی ارتش در 1980 شد. در 1974 پس از سرنگونی پرزیدنت ماكاریوس در قبرس طی كودتایی با حمایت یونان، تركیه به این جزیره حمله كرد و حكومتی تركی در شمال این كشور برقرار ساخت ( 1975 ). اختلاف با یونان بر سر قبرس و همچنین سابقة حقوق بشر در تركیه، به كوششهای این كشور در پیوستن به جامعة اروپا لطمه زده است. در 1983 حكومت غیرنظامی جایگزین دولت نظامی شد. از آن زمان تركیه حتی‏الامكان به اروپای غربی نزدیك شده، هرچند ظهور بنیادگرایی اسلامی در اواخر دهة 1980 هویت اروپایی تركیه را زیر سؤال برده است. از زمان انحلال شوروی ( 1991 )، تركیه با جمهوریهای شوروی سابق در آسیای میانه، كه اكثراً از لحاظ زبان و سنت تركی هستند، پیوندهای اقتصادی و فرهنگی ایجاد كرده است. ناآرامی در میان كٌردهای تركیه -‏ در جنوب شرق -‏‌ افزایش یافته است.


دفاع

كل نیروهای مسلح : 579،200 ( 1991 ). به‏علاوة 120،000 ژاندارم. خدمت سربازی : 18 ماه ( فقط در نیروی زمینی ).
آموزش


میزان باسوادی :


 7/80% ( 1989 ). سنین تحصیل اجباری : بین 6 تا 14 سال؛ 5 سال تحصیل اجباری است. تعداد دانشگاه : 29.


اقتصاد

بخش كشاورزی كمی زیر نیمی از نیروی كار را در بردارد. كشتهای عمده شامل گندم، برنج، تنباكو و پنبه است. تنباكو و پنبه هردو موجب ایجاد صنایع مهم پردازش شده است. منسوجات یك چهارم از صادرات تركیه را تشكیل می‏دهد. صنایع تولیدی -‏ به ویژه صنایع شیمیایی و فولاد -‏ به سرعت رشد كرده است. منابع طبیعی شامل مس، زغال‏سنگ و كروم است. میزان بیكاری بالاست. پولی كه تركهای شاغل در اروپای غربی به كشور می‏فرستند منبع درآمد عمدة ارز خارجی است. توریسم اهمیت فزاینده‏ای دارد.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها : کشورها، ترکیه،
لینک های مرتبط : Jasjoo،

شنبه 7 دی 1392 :: نویسنده : کوروش هویدا


( کل صفحات : 2 )    1   2   
درباره وبلاگ


زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صــحـنـه پــیــوســتـه بـه جــاســـت
خـرم آن نغـمه کـه مردم بـسـپـارند بـه یـاد

مدیر وبلاگ : کوروش هویدا
نویسندگان
نظرسنجی
نظرشمادرمورداین وبلاگ چیست؟






آمار وبلاگ



  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :